Dotykać nieba

Dotykać nieba

Zabierasz mnie w podróż 
tam, gdzie horyzont połyka resztki dnia. 
W miejsce, w którym krzyk codzienności 
wreszcie milknie, 
a dwa oddechy stają się jednym,
wspólnym rytmem.

Bądź dla mnie znakiem na rozstajach, 
światłem przecinającym gęstniejący mrok. 
Twoja obecność buduje we mnie siłę, 
która odsuwa lęki na bezpieczną odległość.

Uspokój drżenie mojego serca – 
wystarczy dotyk ciepłych dłoni. 
Wypowiedz te słowa, 
które budują mur mną a samotnością.

Chcę nasycić zmysły, 
przez chwilę dotykać nieba. 
Otul moje ciało mgłą pocałunków, 
w tej bliskości mieści się wszystko, 
czego mi trzeba.

Ufam ci. 
Podaję rękę i idę boso w nieznane, 
wierząc, że istnieje takie miejsce,
gdzie magia 
staje się naszą rzeczywistością.