Głębia

Głębia

To, co widać na górze, jest tylko obietnicą.
Moja prawdziwa twarz mieszka tam, 
gdzie nie dociera słońce -
w gęstym milczeniu, które waży więcej niż słowa.
Niosę w sobie wraki dawnych lęków 
i zatopione miasta marzeń,
ale nie jako ciężar – lecz jako fundament.

W tej głębi nie ma pośpiechu.
Jest spokój, który karmi się własnym mrokiem,
skarbiec pełen ciszy, 
której nikt nie zdoła przegadać.
Tu rodzi się siła, która pozwala fali rosnąć;
jestem nienaruszalna, 
bo moja podstawa dotyka jądra ziemi.

Nikt nie może mnie zmącić,
bo każda burza...
jest tylko zmarszczką na mojej skórze.