Ból nie mija

Ból nie mija

Jestem twoją samotnością. 
Snem, 
po którym budzisz się mokry, 
by wytrzeć twarz chustą zdrady.

Ból nie zmienia imienia. 
W sercu kobiety rany twardnieją w blizny,
 podczas gdy dusza cicho wykrwawia się z nienawiści.

Spójrz w kryształ. 
Moje cierpienie to pęknięcie na szkle, 
a kielich goryczy właśnie drży w dłoni – 
zaraz rozlejesz wspomnienia.