Bajka o tym, jak Gosia kozła pasała

Bajka o tym, jak Gosia kozła wypasała

Na rzece Pokrzywnej, gładkiej jak woda

Płynie przed siebie nasza załoga

Już po godzinie wszyscy zgłodnieli

Więc na popas w Bąkowie stanęli

Gdy się przysmakami smacznie zajadali

Krówkom za rzeką się przyglądali

Nagle zdziwienie twarze maluje

Widok niezwykły wszystkich szokuje

Oto przez most kroczy kozioł ciekawy

Nic nie robiąc sobie z aut i wrzawy

Przystań to miejsce dobrze mu znane

Lubi budzić ogólne zainteresowanie

Nawet Agnieszka kozła dojrzała

Choć jedno zdjęcie zrobić mu chciała

A tu niespodzianka czeka niemała

Bo to nasza Gosia go wypasała!

Z własnym aparatem wokół kozła biegała

Lecz wkrótce nieco się zmachała

Więc na kajaku na moment siadła

Choć chętnie w hamak by teraz wpadła

Kozło-róg brodę swą długą po ziemi ciąga

Ech, jak on damskie oczy przyciąga!

Grzbiet pręży dumnie, rozradowany

Kozioł przystojny, jak malowany

Gosia o niego nie jest zazdrosna

Cieszy ją chwila ta jakże beztroska

Kozioł dumnie między kajaki wkracza

Żadna go mięta smakiem nie zaskacza

Gosia go okiem czujnym omiata

Bo piesek Karo już obok lata

Chcąc pewnie z kozłem pobawić się w berka

Pasie go Gosia, z uśmiechem nań zerka

Widać, że to nie jest Samosia

Słucha poleceń kozioł ciekawy Gosi

Daje mu robić niemalże wszystko

By miał jedzenie pod noskiem blisko

Gosia mu zdjęć setki pstryka

A on przed nią nie umyka

Gryzie świeżą trawkę sobie skrycie

A Gosieńka opisuje jego życie

Lecz każda bajka musi mieć swój koniec

By nikt na trasie nie mógł nam polec

Kajakarze szybko więc sprzęty spakowali

I koziołkowi z wody pomachali

Tak się skończyła ta wielka draka

Kozioł na most – a my do kajaka!

Przygoda z rzeki w pamięci zostanie

Do zobaczenia na wspólnym pływaniu!