Fioletowy toast

Krokusy są symbolem wytrwałości – potrafią przebić się nawet przez cienką warstwę lodu, by dotrzeć do światła.
Fioletowy toast
Białe resztki zeszłego śniegu
jeszcze mruczą coś o zamieci,
gdy zmarzniętą ziemię, w biegu,
pierwszy promień słońca rozświeci.
jeszcze mruczą coś o zamieci,
gdy zmarzniętą ziemię, w biegu,
pierwszy promień słońca rozświeci.
Tam, gdzie mróz trzymał najdłużej,
w twardej glebie i martwej trawie,
zima pękła – jak szkło w kałuży –
w fioletowej, jaskrawej jawie.
w twardej glebie i martwej trawie,
zima pękła – jak szkło w kałuży –
w fioletowej, jaskrawej jawie.
Kruche kielichy, trochę butne,
wystawiają do słońca złote środki.
Płoszą nastroje szare i smutne,
pijąc marcowy poranek słodki.
wystawiają do słońca złote środki.
Płoszą nastroje szare i smutne,
pijąc marcowy poranek słodki.
Nie znają strachu ani trwogi,
choć wiatr wciąż szarpie ich płatki.
Krokus – ten rycerz wiosny ubogi,
kwitnie na przekór, mimo mroźnej zagadki.
choć wiatr wciąż szarpie ich płatki.
Krokus – ten rycerz wiosny ubogi,
kwitnie na przekór, mimo mroźnej zagadki.
Gdy słońce zgaśnie, stulą głowy,
czekając cierpliwie na blask poranka,
by znów rozwinąć dywan liliowy
– darmowa, wiosenna niespodzianka.
czekając cierpliwie na blask poranka,
by znów rozwinąć dywan liliowy
– darmowa, wiosenna niespodzianka.
21.03.2025
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz