Spokojniej

Spokojniej

Dziś tracę już z większą ufnością 
to, czego nie zdążyłam pokochać. 
Bez zbędnych rozmów i płaczu 
pozwalam odejść – bez starań.

Spokojniej niż kiedyś.

Sprawy, które nie dawały żyć, 
odwiedzam tylko myślą. 
Na chwilę. 
Jakbym dorastała
a świat się dla mnie zamykał

Z tą różnicą, że to ja wyrzuciłam klucze.