Przystań w sobie

Przystań w sobie

Zdejmij z ramion płaszcz cudzych oczekiwań,
odłóż na próg buty, co niosły cię zbyt prędko. 
Dziś nie musisz być tarczą ani głośnym echem, 
możesz po prostu być — cicho i miękko.
Pozwól myślom opaść jak liście na wodę, 
niech nurt je zabierze tam, gdzie wzrok nie sięga.
Zaparz herbatę z cierpliwości i spokoju, 
niech dłoń ogrzeje porcelany biała wstęga.
Wsłuchaj się w tętno, co pod skórą drzemie, 
ono nie prosi o więcej niż możesz mu dać. 
Podaruj sobie prawo do bycia zmęczonym,
i odwagę, by w samym środku biegu — stać.
Bo karmienie duszy to nie wielkie gesty
lecz czułe spojrzenie w lustro bez oceny. 
To zgoda na słabość, co siłę hartuje, 
i spokój, gdy gasną światła wielkiej sceny.

13.07.2025