Barwny ptak

Barwny ptak

Barwny ptak na jarzębinie,
Śpiewał o dobrej nam nowinie.
Mienił się złotem, lśnił kolorami,
Czarując las swymi skrzydłami.

Choć ten ptak przebył drogi szmat,
Uśmiechem witał leśny świat.
Gdy rozpościerał skrzydła szeroko,
Tęcza jego piór biła pod obłok błękitu wysoką.

Niezwykłe jego ubarwienie,
Niosło w gęstwinę ukojenie.
Jasny koloryt i blask postaci,
Wszystkie zakątki złotem bogaci.

Szeptał do drzew: „W swej wyobraźni,
Nie bój się marzyć, nie bój przyjaźni!
Wybieraj kolor, który ci pasuje,
I maluj nim świat, co życie ci daruje!”

Przez błękit nieba, nad chmurami,
Leciał ten ptak barwny ze snami.
Słońce go niosło w złotej koronie,
By z dobrą wieścią spocząć na koronie.

O barwnym ptaku szumią drzewa,
Wiatr o jego kolorach śpiewa.
Wystarczy wsłuchać się w blask księżyca,
Bo tęczowy ptak wciąż nas zachwyca!

12.09.2025