Echa lotnego Snu

Echa lotnego snu

 

Wszechobecna cisza boli mnie
Szybuję więc szukając burzy, 

Tak bardzo potrzebuję jej!
Chcę być z Tobą, chcę tam być
Gdzie nie ma szarych, nudnych dni
Niech moje ciało wzleci!
Niech mój duch się wyzwoli!
Byleby znów nie czuć nic
Byleby zniknął ciężar i zgasł każdy zły świt
Chcę wzlecieć wyżej, najwyżej... 
Tam, gdzie jesteś tylko Ty
W przestrzeniach, których nie dotknęły ludzkie sny
Nie potrzebuję nic! Tylko Twego żaru
By spalić troski, by zniknął strach wymiaru
Niech serce bije rytmem szaleńczym!
Głośniejszy niech będzie mój krok!
A wzrok dostrzega barwy... nawet w mrok
Wznieś mnie do góry, w ten niebiański rejs
Gdzie radość rozpiera, gdzie nie ma słowa "stres"
Te przestworza są domem, w którym nie ma miar
Chcę szybować w górę i mijać planety
Gdzie sens nie ma znaczenia, gdzie znikają priorytety
Zasady, limity, i ten ciężki rytm dnia
Tam tylko ja, Ty i przestrzeń która trwa
Daj mi klucz do nieważkości bram
Chcę być tam, gdzie nie dotarł nikt
To miejsce dobrze znam!
A Ty zabierz mój lęk, weź moje zmęczenie
Pragnę nie pustki lecz uniesienia
Tylko w przestworzach odnajduję sens bycia
Chcę znowu żyć, dla tych wszystkich lotów do przeżycia
Chcę znowu żyć tak, jakby jutra miało nie być
Moja M, wznieś mnie na sam szczyt!

7.12.2025