Kraina żywych prezentów

Kraina żywych prezentów

Chodźcie dzieciaczki, usiądźcie wokoło,
opowiem wam bajkę, będzie wesoło!
O krainie, co z wielkiej hojności słynie,
gdzie czas na dawaniu prezentów płynie.
Lecz nie są to klocki ani lalki nowe,
to dary żywe, dary wyjątkowe!

Motyl barwny nad astrami tańczy,
pije nektar słodszy od pomarańczy.
Kraina mu z płatków dywan usłała,
by każda chwila prezentem się stała.

Puszysty trzmiel nisko nad ziemią mknie,
każdy kwiat pomidora odwiedzić dziś chce.
One go kochają, płatki otwierają,
i pyszne owoce w prezencie mu dają.

Pracowita pszczoła w kielichach nurkuje,
złocisty pyłek z kwiatów wyjmuje.
To dla niej prezent – drogocenny kruszec,
co słodkim miodem wypełni jej brzuszek.

Biedronki w kropkach, małe i strojne,
prowadzą życie bardzo spokojne.
W macierzance, krwawniku i budlei skryte,
znajdują tam domy słońcem umyte.
Wśród płatków nasturcji swój prezent mają,
bezpieczne schronienie w nich odkrywają.

Chrząszcz w lśniącej zbroi przez mchy maszeruje,
nową kryjówkę pod liściem buduje.
Ważka zaś prezent ma w lśniącym locie,
kąpiąc swe skrzydła w słońca złocie.

Spójrzcie pod jabłoń! Ktoś tam się krząta,
zagląda w trawę, szuka w każdym kącie.
To jeż tupocze, jabłuszko wybiera,
okrągły prezent do norki zabiera.

Łatka to kotka – na głazie się kładzie,
najmilsza mieszkanka w całym ogrodzie.
Mruży do słońca ślepia radosne,
mrucząc o tym, jak życie jest miłosne.

Padalec z zaskrońcem w wielkiej są zgodzie,
grzeją się razem w naszym ogrodzie.
Ciepło kamienia to prezent dla obu,
by odpoczywać bez żadnych przeszkód.

Nornica w ziemi korytarz drąży,
po smaczną marchewkę na pewno zdąży!
Kraina jej w niczym nie ogranicza,
karmi ją hojnie – to tajemnica.

Ślimak sałatę wziął w posiadanie,
myśli: „To dla mnie pyszne śniadanie!”.
Choć wszystko podgryza i zostawia ślady,
ogród wybacza mu te wypady.

A żabka? Ta skacze wysoko nad wodą,
ciesząc się słońcem i letnią pogodą.
W prezencie od stawu dostała liść duży,
co jako kanapa w południe jej służy.

Sroka-krzykaczka na płocie siada,
o jarzębinie głośno powiada:
„Patrzcie na perły, na te korale!
Piękniejszych skarbów nie znajdę wcale!”.

Kosy są wścibskie i bardzo ruchliwe,
skaczą po ziemi, są zawsze życzliwe.
Wszystko w ogrodzie chętnie rozdrapują,
nowych prezentów pod liśćmi poszukują.

Wróble wraz z rudzikami ucztę mają wspaniałą,
winogron słodycz wybierają całą.
W każdym ziarenku skarb się ukrywa,
tak o swych gości dba kraina żywa.

Jaszczurka zwinka, jak błyskawica,
swoim pośpiechem wszystkich zachwyca.
Gdzie pędzi? Co znajdzie? Jakie prezenty?
Każdy jej ruch jest słońcem zaklęty.

W cieniu krzewów, tam, gdzie chłód gości,
źródło wytryska pełne świeżości.
Czysta woda – prezent dla każdego,
od najmniejszego aż do największego.

Każdy tu pije, ile mu potrzeba,

pod jasnym błękitem czystego nieba.

A kiedy słońce powoli już gaśnie,
konik polny swą pieśń zacznie właśnie.

Wieczornym graniem krainę kołysze,

w darze nam niosąc spokój i ciszę.

I nasza rodzina prezenty tu miewa,
śpiew ptaków nas koi i bardzo odpręża.

Śledzimy owady w ich małych podróżach,

szukając spokoju w tych pięknych sceneriach.
Dla mnie zaś zdjęcia to skarb i nagroda,
fotografuję, jak piękna w ogrodzie przyroda!

W tej krainie nikt nie jest głodny ni smutny,
bo świat natury jest bardzo rezolutny.
Tu każde stworzenie i duże, i małe,
znajduje prezenty dla siebie wspaniałe.
W całym ogrodzie, w barwnej gęstwinie,
radość z dawania nigdy nie minie!

* W naszym ogrodzie