Niepotrzebny ciężar

Niepotrzebny ciężar

Stojąc w morzu po kolana
w chłodnym uścisku przypływu
drążę horyzont myślami,
które dotąd błądziły po lądzie.

Kolejne fale zmywają ze mnie
trud minionych godzin,
codzienność,
zmęczenie,
cały niepotrzebny ciężar dnia.

Oddycham wraz z nim, powoli,
w głąb zielonej otchłani.
Czy w tej medytacji,
w ciszy między uderzeniami wody,
na horyzoncie dostrzegę
prawdę o własnym sercu i kim jestem?

Czy raczej wieczność,
wielka i nieodgadniona,
w rytmie fal mnie pochłonie,
nie zostawiając żadnego śladu.

27.05.2026