Wołanie o pomoc

Wołanie o pomoc

Chciałam uciec z tego świata,
zamknąć z hukiem wszystkie drzwi.
Nie czuć więcej woni lata...
Gdyby nie jedno: „pomóż mi”.

Miałam dosyć, życie zgasło,
skradło barwy, sens i rytm.
Pytam: dlaczego? Głuche hasło,
ostatni kęs, co dławi krzyk.

Jesteś znów blisko, karmisz chwilą,
lecz wciąż powraca lęk i cień:
czy znów te sny mnie nie omylą?
Czy znów nie zechcę przespać dzień?

20.03.2023