Moje Gwiazdy

Moje Gwiazdy

Stoję na krawędzi cudzych map,

gdzie każdy krok ma już nazwę.

Mówią: idź prosto, tak bezpieczniej.

Mówią: nie patrz w chmury, bo oślepniesz.

A ja mam w kieszeni własny kompas,

który nie wskazuje północy,

lecz miejsca, gdzie oddycham najgłębiej.

Nie muszę biec w ich maratonie,

moje tempo ma rytm serca.

Nawet gdy potknę się o własny cień,

wciąż będę bliżej siebie

niż oni, idący idealnym brukiem.

Niech myślą, że błądzę.

Po prostu zbieram gwiazdy,

których nigdy nie zauważą,

zbyt zajęci patrzeniem pod nogi.