Rola drugoplanowa
Rola drugoplanowa
„Uduszę się pod tą twarzą” – krzyczę bezgłośnie.
Maska potakuje, uprzejmie milczy.
Pancerz obronny stał się klatką,
w której gubię własne kontury.
Jestem aktorką bez wyjścia ewakuacyjnego,
zapomniałam, jak zejść ze sceny.
Odcięta od bólu i od słońca,
blaknę do własnego cienia.
zapomniałam, jak zejść ze sceny.
Odcięta od bólu i od słońca,
blaknę do własnego cienia.
Chcę zerwać tę sztuczną powłokę.
Poczuć na nagiej skórze chłód fali,
o której śniłam nocami.
Dotknąć życia, zamiast je odgrywać.
Poczuć na nagiej skórze chłód fali,
o której śniłam nocami.
Dotknąć życia, zamiast je odgrywać.
Zdejmij ze mnie to cudze piękno.
Pozwól mi być rozbitą.
Ale prawdziwą…
Pozwól mi być rozbitą.
Ale prawdziwą…
5.08.2026

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz