Najlepsza (i niezatłoczona!) panorama Gdańska?... Tylko z Bastionu Żubr

Najlepsza (i niezatłoczona!) panorama Gdańska?... Tylko z Bastionu Żubr

Bastion Żubr należy do Zespołu bastionów Dolnego Miasta, w skład w których wchodzą też bastiony Wilk, Wyskok, Miś i Królik.

Wczesnonowożytne fortyfikacje typu bastionowego, zbudowane wokół Gdańska, stanowią jeden z najbardziej rozległych i najważniejszych systemów tego typu w całej północnej Europie.

Zachowany fragment tych fortyfikacji jest jednym z nielicznych tego typu obiektów, które wciąż istnieją w Polsce. Bastiony stanowią przykład XVII-wiecznej architektury militarnej i reprezentują jeden z etapów rozwoju fortyfikacji miejskich. Kompleks ten stanowi również ważny element krajobrazu współczesnego Gdańska ze względu na swoje eksponowane położenie.

W tle Bastion Żubr widziany z Bastionu Św. Gertrudy

Z historii

W XVI wieku średniowieczne fortyfikacje wokół Gdańska stawały się już przestarzałe; z tego powodu władze miejskie podjęły decyzję o wzniesieniu nowego systemu fortyfikacji. W 1547 roku rozpoczęto budowę nowożytnych fortyfikacji obejmujących bastiony. Nowe fortyfikacje wzniesiono wzdłuż zachodniej strony Starego i Głównego Miasta, a od 1593 roku również Starego Przedmieścia. W latach 1622-1636 wzniesiono łącznie czternaście bastionów, zamykając drogę do miasta od północy, wschodu i południa. Bastiony zaprojektowano w tzw. stylu staroholenderskim, według projektu holenderskiego architekta Corneliusa van den Boscha, a nadzorował je holenderski inżynier Peter Jansen. Bastiony były połączone murami kurtynowymi i poprzedzone podwójną fosą wypełnioną wodą, biegnącą zygzakiem. Pod koniec XIX wieku bastiony, które wówczas stały się przestarzałe i blokowały rozbudowę miasta, były powoli rozbierane. Z północnej, wschodniej i południowej linii fortyfikacji, zbudowanych w latach 1622–1636, w południowej linii obronnej pozostało tylko pięć bastionów: Żubr, Wilk, Wyskok, Miś i Królik.