Taniec spienionej nocy

Taniec spienionej nocy

Szare morze, bez końca i granic,
otwiera przede mną głębokie drogi.
Groźny żywioł i zdradliwe fale
nie zatrzymają drewnianego statku,
gdy śmiało płynę przed siebie.

Morze, z Tobą tańczyć chcę!

Pod żaglami szarpanymi przez wiatr,
by zdobyć nowy szlak na nieznanych wodach.
Pragnę wreszcie dobić do wyspy wolności,
rzucić kotwicę na piaszczystym brzegu
i całą noc tańczyć z cieniami na plaży.

Chcę bawić się do rana przy ogniu,
pląsać tylko z Tobą, nocy spieniona,
i pić Prosecco prosto ze szklanej butelki.
Wznosić dziki krzyk ku gwiazdom na niebie,
a potem ze zmęczenia spać.

Morze, z Tobą tańczyć chcę,

Nim mrok rozbłysnąć musi porankiem,
gdy słońce zacznie palić horyzont!
Rano znów w kolejny rejs porwie mnie los,
gdy ruszę dumnym kliperem w dal.

Morze, z Tobą tańczyć chcę!

2.08.2026