Wonną ścieżką w raj

Wonną ścieżką w raj

W cichym ogrodzie, gdzie czas leniwie płynie,
Przez ukwiecone aleje cichy wietrzyk wieje,
Chcę poczuć ten zapach, co z rabat ucieka
Gdzie słodki, gęsty raj na mnie czeka.

Lilie rozkwitają w promienistym tle,
Każda w innym barwnym stroju pyszni się.
Są tu śnieżnobiałe, różowe jak świt,
Pomarańczowe biją ciepłem słonecznych dni.

Mijam białe kielichy, różowe i złote,
Fuksjowe płatki, co budzą ochotę,
By zamknąć oczy, zrobić głęboki wdech
I zrzucić z siebie cały codzienny pośpiech.

Wystarczy jeden krok w tę wonną przestrzeń,
By przenieść się w inny, zachwycający świat.
Zostawiam za sobą każdy dawny cień,
Gdy w barwnych zapachach rozkwita nowy dzień.

Wonią odurza ten królewski kwiat,
Przemieniając w baśń zwyczajny, szary świat.
Wtedy najmocniej rozkwitają marzenia,
I cała rzeczywistość nagle wokół się zmienia.

A lilie grają na wonnych strunach ciszy
Pieśń, którą tylko serce chętne usłyszy.
Ich melodia niesie spokój oraz ukojenie,
Zostawiając w duszy najpiękniejsze wspomnienie.

1.08.2026