Pustelnia

Pustelnia

Drżenie nocy,
cienie myśli wtulonych w mrok.
Aksamit przestrzeni
zachłannie spijający iskry.

Pragnienia zakotwiczone w duszy,
usta spętane milczeniem.
Tonę.

Nieprzebrany taniec meandrów
na ostrzu noża.
Jeden puch, jedno tchnienie.

Kładę spokojne spojrzenie
na twych piersi łan falujący
pulsowanie przestrzeni 
Gwiezdny wir wciąga w pląsy,
astral błogosławi noc.
Zdziwienie...

Skulona obok,
otulona marzeniem,
płaczę.

Cisza.
Na pustym talerzu
tylko kurz.