Cisza w Ścianach

Cisza w Ścianach

Jutro czai się jak drapieżnik w mroku
Lęk o życie oplata mnie sznurami
Każdy świt to nowy ból, nowy wyrok
A w sercu pustka, pełna starych bram 

Wspomnienia wloką się, jak łańcuch z żelaza
Każde dotknięcie pozbawia mnie radości
Gdy wiatr historii przez pokój znowu przeleci
Samotność na stałe w mym życiu się gości

Jestem jak statek bez portu i bez steru
Otoczony przez cienie, które dobrze znam
I ten lek mi potrzebny, co odbierze mi wiarę 
W to, że tylko cierpienie jest tutaj dla mnie planem

Potrzebuję ludzi! Ich ciepła, ich ognia
Ich śmiechu, niech mi wypełni całą głowę
Chcę poczuć energię, która z nich promienieje
Niech świat zewnętrzny, pulsujący, stanie się mą mową

Niech gwar ulicy, radość w parkach skacze
Pochłaniam je oczami, nim zegar znów wybije 
Ale kiedy wrócę, gdy nadejdzie czas ciszy
Niechaj ich nie będzie, niech bezpieczna tam żyję

W moim azylu, gdzie mur mnie chroni silny
Gdzie lęk jutra czeka, by znów mnie pochłonąć
Niech ich tam nie będzie, by spokój był pilny
A ja bym mogła znów od lęku się zasłonić