Wiatr we mnie
Wiatr we mnie
wiatr
szarpie gałęzie moich żył
strąca pewność
jak jesienne liście
szarpie gałęzie moich żył
strąca pewność
jak jesienne liście
puchnę od wątpliwości
godziny czekania
puste ściany pokoju
ciasno przytulają cień
godziny czekania
puste ściany pokoju
ciasno przytulają cień
skoro nie możesz
pojąć mnie rozumem
po prostu obejmij
pojąć mnie rozumem
po prostu obejmij
wiem o sobie tylko tyle
ile jeszcze mieści się
w twoich otwartych dłoniach
ile jeszcze mieści się
w twoich otwartych dłoniach
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz