Patrzysz na mnie

Patrzysz na mnie

Jesteś. Znów zaklęta w bezruchu,

patrzysz niemymi oczami.
Obca twarz, bez pamięci,
stoi jak posąg między dniami.
To twoja potęga –
nieruchoma warga, martwa powieka.
Jesteś skałą, osobną i twardą,
gdy we mnie wciąż drży człowiek.

Boję się ciebie. Tej ciszy,
która wrasta w moją ziemię.
Twój spokój to żywy grób,
milczenie – najcięższy ciężar.
Jutro należy do ciebie, bo nie przemijasz.
Będziesz trwać, gdy ja zacznę słabnąć.
W chłodnej krainie
zagarniasz moją duszę.

Stoisz w ogrodzie, niewzruszony głaz.
Nie dotknie cię wiatr ani deszcz.
Ty masz wieczność, ja tylko czas,
moja kamienna połowo.

* Druga "ja"

26.05.2023