Brakujący element

Brakujący element

Przez lata błądziłam po ścieżkach nieznanych
Szukając w tłumie znajomego echa
Wśród obcych twarzy i słów nienazwanych
Tliła się we mnie cicha pociecha

Zamykałam oczy, kreśląc Twój portret
Choć nie wiedziałam, jak brzmi Twoje imię
Budowałam w sercu bezpieczny posterunek
Wierząc, że kiedyś ten chłód wreszcie minie

I nagle stanąłeś – spokojny i jasny
Jak brakujący element wszechświata
Mój świat, dotąd obcy i trochę za ciasny
Dziś Twoim ramieniem się czule oplata

Nieważne są drogi, co w tył pozostały
Nieważne są sny, co się nie spełniły
Dopiero przy Tobie stałam się całą
Dopiero przy Tobie mam dosyć siły

Czekałam na Ciebie przez dni i przez lata
Byś ocalił mnie miłością swą czystą
Jesteś mą kotwicą na krańcach tego świata
Moją przystanią i jedyną przystanią