Ponad lękiem

Ponad lękiem

Świat pęka w dole jak skorupka krucha,
Gdy karuzela pędzi – ślepa, bez ducha
Wahania, bez litości dla kresu linii.

Wyżej! 
Gdzie tylko czysty wiatr nas czyni.

Tam, w dole –
więzy, brzęczące i zimne,
Łańcuchy lęku i bóle bezimienne.

3 .06. 2024