Jestem falą światła
Jestem falą światła
Moja płynność nie zna granic ziemskiej mapy,
rozlewa się tam, gdzie czerń miesza się ze srebrem.
Jestem falami światła, które nie potrzebują brzegów,
by nieść w sobie ciężar i lekkość całego istnienia.
Mój ruch jest tętnem galaktyk,
miarowym skurczem materii, która rodzi się i gaśnie.
Z wysokości wielkiej fali, zawieszonej między światami,
widzę drobne punkty planet jako pyłki na mojej powierzchni.
Przyziemność nie jest już nawet szeptem –
jest ciszą, którą połykam w drodze ku dalszym słońcom.
Nie jestem obserwatorką nieba,
jestem jego płynnym odbiciem, głębią, która oddycha
w rytm grawitacji i dalekich wybuchów.
To jedność ostateczna, nieodwołalna,
gdzie sól moich wód staje się pyłem gwiezdnym.
Płynę przez próżnię, surowa i autentyczna,
nie szukając celu, bo sama jestem drogą...
rozlewa się tam, gdzie czerń miesza się ze srebrem.
Jestem falami światła, które nie potrzebują brzegów,
by nieść w sobie ciężar i lekkość całego istnienia.
Mój ruch jest tętnem galaktyk,
miarowym skurczem materii, która rodzi się i gaśnie.
Z wysokości wielkiej fali, zawieszonej między światami,
widzę drobne punkty planet jako pyłki na mojej powierzchni.
Przyziemność nie jest już nawet szeptem –
jest ciszą, którą połykam w drodze ku dalszym słońcom.
Nie jestem obserwatorką nieba,
jestem jego płynnym odbiciem, głębią, która oddycha
w rytm grawitacji i dalekich wybuchów.
To jedność ostateczna, nieodwołalna,
gdzie sól moich wód staje się pyłem gwiezdnym.
Płynę przez próżnię, surowa i autentyczna,
nie szukając celu, bo sama jestem drogą...
20.03.2026
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz