Biały sen

Biały sen

dzisiaj znów odpłynęło morze 
zostawiając na piasku tylko słony ślad 
i ciszę która kłuje w uszy
leżę w pokoju o ścianach w kolorze białego snu 
sterylnym jak poczekalnia 
w której nikt nie wywołuje mojego nazwiska

i znowu tylko nikt 

i znowu tylko nic

codzienność przebrała się w szary mundur 
ta sama rutyna od lat 
pętla zaciśnięta na porannej kawie
i wieczornym patrzeniu w sufit
leżę 
nie walcząc z grawitacją 
która waży tonę 
czekając na sen 
albo na cud co nagle zmieni bieg planet 
roztrzaska ten marazm
i pozwoli mi wreszcie 
zacząć żyć