Z wizytą w teatrze "Rondo od kulis"

Z wizytą w teatrze "Rondo od kulis"

Magia teatru dzieje się tam, gdzie wzrok widza zazwyczaj nie sięga. W ramach cyklu „Słupsk od kulis – cykl letnich spacerów z przewodnikiem” odwiedziliśmy dzisiaj Słupski Ośrodek Kultury „Rondo”. Dzięki tej wyjątkowej okazji zajrzeliśmy w miejsca, które na co dzień pozostają całkowicie ukryte przed publicznością. Spacer z przewodnikiem pozwolił nam spojrzeć na budynek teatru z zupełnie nowej perspektywy. 

Letnie spacery z przewodnikiem to doskonała okazja, aby odkryć Słupsk na nowo. Często mijamy te budynki codziennie, nie zastanawiając się, jak bogate życie toczy się w ich wnętrzach. Wizyta w teatrze „Rondo” udowodniła, że kultura to nie tylko gotowy spektakl, ale przede wszystkim ciężka praca wielu ludzi, której owoców nie widać na pierwszy rzut oka.

Foyer (fuaje) teatru

Napis na suficie: RONDO

Rzeźby inspirowane pracami Witkacego

Ogródek teatru "Rondo"

Ośrodek Teatralny RONDO przy ulicy Niedziałkowskiego ma siedzibę w dawnej kaplicy ewangelicko-augsburskiej, zbudowanej przez mieszkańców przedwojennego Słupska w 1912 roku. W latach 1902 – 1938 kaplicy stała Synagoga. 

Mural autorstwa izraelskiego artysty Pilpeleda nie posiada jednego, oficjalnego i narzuconego przez twórcę tytułu, co jest celowym zabiegiem w sztuce street artu – ma on skłaniać odbiorców do własnych interpretacji. Kompozycja i zawarte w niej elementy niosą jednak bardzo silną i czytelną symbolikę:

Maska superbohaterki i dziecięca postać: Przedstawienie małej dziewczynki jako superbohaterki symbolizuje wewnętrzną siłę, odwagę oraz drzemiący w każdym z nas potencjał. Sugeruje, że niezależnie od wieku, pochodzenia czy pozornej bezbronności, każdy człowiek ma w sobie moc do zmieniania świata i stawiania czoła przeciwnościom.

Motyw trzeciego oka na masce: Trzecie oko w kulturze i sztuce jest uniwersalnym symbolem wyższej świadomości, intuicji, mądrości oraz zdolności dostrzegania tego, co niewidoczne dla zwykłych oczu. W kontekście sztuki ulicznej i lokalizacji przy teatrze, może ono również symbolizować szeroko otwarty umysł na sztukę, kulturę i drugiego człowieka.

Krzyk i uniesiona pięść: Te dynamiczne elementy jednoznacznie kojarzą się z manifestacją, walką o swoje prawa, wolnością ekspresji oraz buntem. To wezwanie do tego, by nie pozostawać obojętnym, głośno wyrażać swoje zdanie i walczyć o wyznawane wartości.

Wielokulturowość i kontekst historyczny: Ponieważ dzieło powstało w ramach międzynarodowego projektu odwołującego się do przedwojennej wielokulturowości miasta Słupska, czarno-biała stylistyka i wyrazisty przekaz mogą być również odczytywane jako głos na rzecz tolerancji, dialogu ponad podziałami oraz pamięci o wspólnej historii.

Lokalizacja nie pozostaje bez znaczenia. Krzyk dziewczynki symbolizuje tu także pasję i ekspresję artystyczną, które są nieodłącznym elementem teatru oraz sztuki alternatywnej rozwijanej w tym miejscu.

Scena

Garderoba

Widok z jednego z okien teatru na podwórko wewnętrzne jednego z bloków sąsiadujących z teatrem

Sala baletowa

Teren wokół teatru

Pionowa instalacja z cieknącą wodą

Obok Ośrodka Teatralnego "Rondo" znajduje się słup, z którego wypływa woda. Dlaczego?  To nie przypadek ani awaria techniczna – instalacja ma głębokie podłoże historyczne: dawniej rzeka Słupia miała w granicach miasta znacznie bardziej skomplikowany układ odnóg i kanałów niż obecnie. Jeden z takich historycznych cieków wodnych (często określany jako ramię rzeki lub kanał młyński) przebiegał dokładnie przez dzisiejsze podwórka i tereny wokół ulicy Niedziałkowskiego, gdzie mieści się Teatr Rondo.

Drewniany słup, z którego sączy się woda, pełni funkcję artystycznego "pomnika" upamiętniającego zasypaną odnogę rzeki. To dosłowne i metaforyczne pokazanie, że woda "pamięta" swoje dawne koryto i próbuje znaleźć ujście nawet poprzez infrastrukturę stworzoną przez człowieka.

Przedstawiony poniżej obiekt to mural pamięci słupskiego rapera Patera (Patryka), zlokalizowany na bocznej ścianie kamienicy stojącej bezpośrednio przy ulicy Niedziałkowskiego w Słupsku. Malunek zdobi ścianę w sąsiedztwie placu po dawnej synagodze, niedaleko skrzyżowania z ulicą Wojska Polskiego.

Grafika charakteryzuje się błękitno-beżowym tłem pokrytym białymi chmurami, wśród których unoszą się postacie przypominające kreskówkowe stworki lecące na małych pojazdach/motocyklach. W dolnej części kompozycji zintegrowano napisy o osobistym charakterze: Po lewej stronie litery układają się w dedykację: „e d la patera piter żabe ene due labs piter bs” (odnoszące się m.in. do ksywek i kręgu znajomych zmarłego artysty).

Po prawej stronie widoczne jest uliczne graffiti „JP 100%”, które zostało dopisane niezależnie od głównej kompozycji artystycznej.